Abstrakt
Celem artykułu jest omówienie problematyki związanej z instytucją zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej, którą reguluje art. 446 § 4 k.c. W tekście poddano analizie pojęcie zadośćuczynienia oraz jego funkcje. Autorka podejmuje rozważania nad pojęciem osoby zmarłej i najbliższego członka rodziny, a także przesłankami zastosowania art. 446 § 4 k.c. Nie tylko bowiem śmierć osoby fizycznej jest prawnie relewantna, ale także związane z tym konsekwencje w postaci cierpień psychicznych i fizycznych. Zasadniczym kryterium ustalenia wysokości zadośćuczynienia jest rozmiar cierpienia i niekorzystnych zmian w życiu poszkodowanego. Artykuł porusza problematykę ewolucji ww. przepisu, zagadnień o charakterze intertemporalnym, jak również kwestię dziedziczenia roszczeń. Autorka opiera swe rozważania na aktualnym orzecznictwie, a na zakończenie nakreśla postulaty de lege ferenda.