Abstrakt
Celem artykułu jest zbudowanie uzasadnienia, że model postępowania dyscyplinarnego w sprawach studentów, wyznaczony głównie przez ustawę z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, współtworzy norma o postaci: ?komisja dyscyplinarna nie wszczyna postępowania dyscyplinarnego, a wszczęte umarza, gdy obwinionego skreślono z listy studentów?. Sformułowana w tekście argumentacja składa się z dwóch podstawowych części. Wpierw formułuję argumenty, które podważają wymienioną tezę; przedstawiam racje wskazujące, że skreślenie obwinionego z listy studentów pozostaje bez znaczenia dla toku postępowania dyscyplinarnego. Odwołuję się przy tym wprost do tekstu prawnego, podstawowych dyrektyw językowej wykładni prawa, rozumowania opartego na analogii, a także kontekstu celowościowego i systemowego. Następnie wykazuję, że skonstruowane argumenty są wadliwe, a ich skorygowanie nie tyle pozostaje obojętne dla istnienia wymienionej normy, ile wprost wskazuje na to, że współtworzy ona aktualnie obowiązujący model postępowania dyscyplinarnego w sprawach studentów.